skip to Main Content

Πως μπορεί να μας βοηθήσει το Focusing

Το Focusing μπορεί να μας διδάξει πώς :

  • να έλθουμε σε επαφή με βαθύτερα στρώματα της ύπαρξής μας και έτσι να γνωρίσουμε τί πραγματικά αισθανόμαστε και τι πραγματικά θέλουμε.
  • να συμφιλιωθούμε με τον εαυτό μας και να τον αποδεχτούμε όπως αληθινά είναι.
  • ν' αποκτήσουμε, ή και να βελτιώσουμε, τη σχέση μας με το σώμα μας.
  • να παίρνουμε σημαντικές αποφάσεις, μ' εμπιστοσύνη στον εαυτό μας, την κρίση μας και την αξιολογική μας ικανότητα.
  • να μετατρέψουμε την αυτοκριτική και την ασάφεια των "μηνυμάτων" μας, όσον αφορά στην προσωπική, επαγγελματική και κοινωνική μας ζωή, σε ισχυρούς συμμάχους.
  • να βιώσουμε ηρεμία, δυναμισμό και απόλαυση της ζωής

Επίσης μπορεί να συνδυασθεί με την θεραπεία μας και έτσι αυξήσει την αποτελεσματικότητά της

Τηλ. +30 210 6459459 - e-mail: focusinghellas@yahoo.com - User:

Senses of Focusing


Eurasia Publications

47 Omirou Street, 106 72, Αthens, Greece
T: +30 210 3614968     F: +30 210 3613581
info@eurasiabooks.gr     www.eurasiabooks.gr


Το Focusing, η Focusing Θεραπεία
και η Φιλοσοφία του Υπόρρητου

Μέσα στις σελίδες των δύο αυτών τόμων πολλά στοιχεία της θεωρίας και της πρακτικής της Διαδικασίας Εστίασης (Focusing) εξετάζονται, συμπεριλαμβανομένων των διαφορετικών προσλήψεων αυτής της ίδιας της Διαδικασίας Εστίασης (Focusing) και της Focusing Θεραπείας, όπως αυτά γίνονται κατανοητά και εξασκούνται ή εφαρμόζονται στην πράξη σε μια πληθώρα διαφορετικών πολιτισμικών και άλλων πλαισίων.

Τα πολιτισμικά εκείνα στοιχεία καθώς και εκείνα τα στοιχεία φιλοσοφικής σκέψης που προηγούνται προγονικά και προδιαγράφουν και στηρίζουν την διατύπωση από τον Eugene Gendlin της Φιλοσοφίας του Υπόρρητου (ή της Υπορρητότητας) καθώς και της Focusing Θεραπείας διερευνώνται από ένα ευρύ φάσμα συγγραφέων. Αντλώντας από πηγές που προέρχονται από την φιλοσοφία, την επιστήμη, τις τέχνες και την θρησκεία, επιδεικνύουν ότι η «Διαδικασία Εστίασης» (Focusing) υπάρχει σε διάφορες μορφές μέσα στους αιώνες πριν να φτάσει να βρει το όνομά της στα μέσα του εικοστού αιώνα και να μετατραπεί και αυτή η ίδια σε «δομή» ή «κατασκευή» ή «μέθοδο».

Eξετάζονται oρισμένες από τις πολλές εφαρμογές του Focusing, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης της χαρτογράφησης σώματος με παιδιά και ενήλικες, πώς το Focusing μπορεί να βοηθήσει όταν εργάζεστε θεραπευτικά με σωματικές ασθένειες, πώς το Focusing μπορεί να εφαρμοστεί στην θεραπευτική εργασία με όνειρα, πώς η μέθοδος Thinking at the Edge (TAE) (Βιωματική Σκέψη ή Σκέψη στο Όριο της Επίγνωσης ή της Συνειδητότητας) (η οποία βασίζεται στο Focusing) μπορεί να προσφέρει νέα διορατικότητα και κατανόηση και, τέλος, πώς η πρακτική του Focusing μπορεί να βοηθήσει στην λήψη αποφάσεων και στην καθημερινή ζωή.

Και στους δύο τόμους. σε όλο το εύρος τους, παραθέτονται αποσπάσματα προφορικού λόγου του Gendlin.

Focusing, FOT and the Philosophy of the Implicit

Within these volumes many elements of Focusing theory and practice are addressed, including different takes on Focusing and Focusing-oriented Therapy as it is understood and practised in a variety of cultures and contexts.

The thinking and cultural precedents that prefigure and underpin Eugene Gendlin’s formulation of the Philosophy of the Implicit and Focusing-oriented Therapy are explored by a wide range of authors. Drawing on sources from philosophy, science, the Arts and religion, they demonstrate that ‘Focusing’ has existed in various forms across the centuries before it found its mid-twentieth century name and became itself reified into a ‘construct’.

Some of the many applications of Focusing are considered, including the use of body-mapping with children and adults, how Focusing can help when working with physical illness, how Focusing can be applied to dreams, how Thinking at the Edge (TAE) can bring new insight and understanding and how the practice of Focusing can help with decision-making and everyday living.

Gendlin’s own spoken words are interspersed throughout the volumes.


Προσωποκεντρική & Βιωματική Προσέγγιση
στην Ψυχοθεραπεία την Συμβουλευτική και την Εκπαίδευση

Το Focusing προήλθε από την Πελατο-κεντρική Θεραπεία και από τη στενή συνεργασία που υπήρχε την δεκαετία του 1950 και στις αρχές της δεκαετίας του ’60 μεταξύ του Eugene Gendlin και του Carl Rogers. Ο Gendlin επέμεινε ότι εάν οι πρώτοι από τους ασκούμενους στην Πελατο-κεντρική Θεραπεία είχαν κατανοήσει καλύτερα την διαδικασία της βιωματικής απόκρισης, δηλαδή την «εστίαση στο αισθητό ‘όριο’ του βιώματος», δεν θα υπήρχε ανάγκη να υπάρχουν δύο ξεχωριστές θεραπείες: Προσωποκεντρική Θεραπεία και Focusing Θεραπεία (Focusing-Oriented Therapy).

Η πρώιμη έρευνα στο πλαίσιο της Πελατο-κεντρικής Θεραπείας έδειξε ότι η «Διαδικασία Εστίασης» (Focusing) / Βιωματική Απόκριση είναι ο κρίσιμος παράγοντας για την επιτυχή θεραπεία.

Στην ηπειρωτική Ευρώπη, το Focusing ενσωματώνεται συχνότερα στην Προσωποκεντρική εκπαίδευση στην ψυχοθεραπεία ως Προσωποκεντρική & Βιωματική Θεραπεία (PCE), αλλά σε κάποιες περιοχές των ΗΠΑ και του Ηνωμένου Βασιλείου (και αλλού) το Focusing συχνά χαρακτηρίζεται ως «τεχνική».

Οι τόμοι αυτοί, οι οποίοι διευρύνονται σε πολλές κατευθύνσεις για να επιδείξουν μυριάδες εκδηλώσεις «της εστίασης στο αισθητό ‘όριο’ του βιώματος» σε διαφορετικά πολιτισμικά και άλλα πλαίσια, προσκαλούν επίσης σε μια επανεκτίμηση του Focusing ως Διαδικασία Εστίασης καθώς και μια βαθύτερη κατανόηση του ρόλου του/της στην Προσωποκεντρική θεραπευτική πρακτική.

PCA/ PCE

Focusing originated in Client-Centred Therapy and in the close collaboration that existed in the 1950s and early 60s between Eugene Gendlin and Carl Rogers. Gendlin insisted that if early practitioners of Client-Centred Therapy had better understood the experiential response, i.e. ‘focusing on the felt edge of experiencing’, there would have been no need for there to be two separate therapies: Person-Centred Therapy and Focusing-oriented Therapy (FOT).

The early research into Client-Centred Therapy demonstrated that it is the ‘focusing’/ experiential response that is the critical factor in successful therapy.

In mainland Europe, Focusing is more commonly integrated into Person-Centred training as Person-Centred Experiential Therapy (PCE), but in some parts of the US and UK (and elsewhere) Focusing is often dismissed as a ‘technique’.

These volumes, which range in many directions to demonstrate myriad manifestations of ‘focusing on the felt edge of experiencing’ in different cultures and contexts also invite a re-evaluation of ‘focusing’ and a deeper understanding of its role in Person-Centred practice.


The editors / Οι επιμελητές

Nikolaos Kypriotakis & Judy Moore

October / Οκτώβριος 2021

Back To Top
X
X