skip to Main Content

Πως μπορεί να μας βοηθήσει το Focusing

Το Focusing μπορεί να μας διδάξει πώς :

  • να έλθουμε σε επαφή με βαθύτερα στρώματα της ύπαρξής μας και έτσι να γνωρίσουμε τί πραγματικά αισθανόμαστε και τι πραγματικά θέλουμε.
  • να συμφιλιωθούμε με τον εαυτό μας και να τον αποδεχτούμε όπως αληθινά είναι.
  • ν' αποκτήσουμε, ή και να βελτιώσουμε, τη σχέση μας με το σώμα μας.
  • να παίρνουμε σημαντικές αποφάσεις, μ' εμπιστοσύνη στον εαυτό μας, την κρίση μας και την αξιολογική μας ικανότητα.
  • να μετατρέψουμε την αυτοκριτική και την ασάφεια των "μηνυμάτων" μας, όσον αφορά στην προσωπική, επαγγελματική και κοινωνική μας ζωή, σε ισχυρούς συμμάχους.
  • να βιώσουμε ηρεμία, δυναμισμό και απόλαυση της ζωής

Επίσης μπορεί να συνδυασθεί με την θεραπεία μας και έτσι αυξήσει την αποτελεσματικότητά της

Τηλ. +30 210 6459459 - e-mail: focusinghellas@yahoo.com - User:
Frans Depestele-01

Μια διαδικασιακή θεώρηση της σωματικής ασθένειας:

ιατρική και ψυχοθεραπεία[1]

Frans Depestele[2]

[μετάφραση, επιμέλεια: Νίκος Κυπριωτάκης[3]]

πάθη λόγοι ἔνυλοί εἰσιν[4]

Aristotle, De Anima I,1,10, 403a, 25

 

1) Εισαγωγή

Το κεντρικό θέμα της μελέτης μου αφορά στην επιρροή ψυχολογικών παραγόντων στην απαρχή, τη διατήρηση, και τη θεραπεία της σωματικής [φυσικής, βιολογικής] ασθένειας. Επιχειρώ να θεμελειώσω θεωρητικά αυτό [το θέμα], καθώς και με ευρήματα ερευνών. Μια διαδικασιακή θεώρηση (a process theory) αποτελεί ένα μοντέλο ευρύτερο από τη σωματική, όλη κι όλη, επεξήγηση του γίγνεσθαι και του είναι της ασθένειας και της ίασης˙ είναι ένα μοντέλο που συμπεριλαμβάνει τον ρόλο του ψυχολογικού [στοιχείου].

Αρχικά, θα ήθελα να αναφέρω πως: Η βασική έννοια του θεωρητικού μοντέλου είναι η ‘συνάντηση’ αυτού που ο Gendlin (1997a) αποκαλεί το παλαιό μοντέλο με το νέο μοντέλο. Το παλαιό μοντέλο σκέψης έχει ως εξής: Όλα διαχωρίζονται σε μονάδες˙ αυτό το είδος σκέψης αρχίζει με τις μονάδες. Το νέο μοντέλο επιχειρεί να κατανοήσει τα πάντα όχι μέσω των μονάδων αλλά με όρους διαδικασίας, όπως για παράδειγμα: η (υπόρρητα ενεχόμενη) υποδήλωση (implying) και η εμφάνιση (occurring). Ο Gendlin δείχνει πώς τα δύο μοντέλα προχωρούν μαζί ως παλαιό-μοντέλο-σκέψης-στο-νέο-μοντέλο-σκέψης.

Θα αναφερθούμε στο σώμα ως αντικείμενο (κάτι που είναι παράδειγμα του παλαιού μοντέλου) και στο σώμα ως υποκείμενο (το σώμα που βιώνει˙ παράδειγμα του νέου μοντέλου). Και τα δύο οφείλουν να έχουν μια θέση, οφείλουν να βρουν μια θέση σε μία ενότητα, πιο συγκεκριμένα σε μία ενότητα του σώματος-αντικειμένου-στο-σώμα-υποκείμενο. Ιδανικά, η θεραπεία είναι το αποτέλεσμα αυτής της ενότητας.

Στο βιβλίο του Φαινομενολογία της Αντίληψης ο Merleau-Ponty (1970) διακρίνει το ‘σώμα-αντικείμενο’ (‘le corps objet’, the body-object) και το ‘σώμα-υποκείμενο’ (‘le corps sujet’, the body-subject), το αντικειμενοποιημένο σώμα (the objectified body) και το σώμα που βιώνει και βιώνεται (the experiencing and experienced body). Αφιερώνει ένα κεφάλαιο “στο σώμα ως αντικείμενο και [τη] μηχανιστική φυσιολογία” (Merleau-Ponty, 1970, σσ. 73ff.). Γράφει πως μπορώ μονάχα να έχω γνώση του σώματος-υποκειμένου “εγκαταλείποντας το σώμα ως αντικείμενο και επιστρέφοντας στο σώμα που βιώνουμε αυτή τη στιγμή” (ibid., σ. 75d). Το σώμα έχει “προθετικότητα και δυνάμεις αισθητικής αντίληψης (sense-giving)” (ibid., σ. 174). Επίσης, αποκαλεί το σώμα-υποκείμενο ως το φαινόμενο σώμα (phenomenal body): “[Τ]ο αντικειμενικό σώμα δεν είναι η πραγματική εκδοχή του φαινόμενου σώματος […], δεν είναι πράγματι τίποτα περισσότερο από την υποβαθμισμένη εικόνα του τελευταίου, […] υπάρχει μονάχα εννοιολογικά” (ibid., σσ. 431-432). Το σώμα-υποκείμενο είναι πρωταρχικότερο (prior), είναι το αληθινό σώμα˙ το σώμα-αντικείμενο είναι μια αφαίρεσή του.

Τα ‘δύο σώματα’, τρόπος του λέγειν, είναι το προϊόν δύο προσεγγίσεων. Το σώμα-αντικείμενο είναι το σώμα όπως γίνεται αντιληπτό από το αντικειμενοποιητικό βλέμμα, το βλέμμα της κλασικής ιατρικής. Το σώμα-υποκείμενο είναι το σώμα όπως αυτό θεωρείται από το υποκειμενοποιητικό βλέμμα, ό,τι αποτελεί θέμα της ψυχοθεραπείας.

[…]

Διαβάστε τη συνέχεια στην έντυπη έκδοση του περιοδικού Εποχή / Epoché (ψυχοθεραπεία, φαινομενολογία, ερμηνευτική)
Τεύχος 8, Εκδόσεις ΕΥΡΑΣΙΑ

Υποσημειώσεις

[1] Άρθρο που παρουσιάστηκε στο Πρώτο Ευρωπαϊκό Συνέδριο Focusing, 10-14 Μαΐου, 2018˙ Λουτράκι, Ελλάδα.

[2] Frans Depestele: Σπούδασα ιατρική και ψυχιατρική στο Πανεπιστήμιο του Leuven, Βέλγιο. Το ενδιαφέρον μου για την ψυχοσωματική με οδήγησε να μελετήσω σε βάθος το έργο του Gendlin. Μέσα από αυτό, το ενδιαφέρον μου για τη φιλοσοφία αφυπνίστηκε και, επιστρέφοντας στο πανεπιστήμιο, έλαβα μάστερ στη φιλοσοφία. Εργάζομαι στο ιδιωτικό μου γραφείο με εξωτερικούς ασθενείς προσφέροντάς τους βιωματική ψυχοθεραπεία. Προσπαθώ να κάνω θεραπεία με κάθε πελάτη, ακόμα και τον πελάτη που δεν είναι εξοικειωμένος με την ψυχοθεραπεία. Έχω κάνει δημοσιεύσεις για τη βιωματική θεωρία και πρακτική. Το κύριο ενδιαφέρον μου στην ψυχοθεραπευτική πρακτική είναι ό,τι ο θεραπευτής κάνει, με τρόπο συγκεκριμένο, στις συνεδρίες. Έχω δημοσιεύσει εργασίες σχετικά με τους τρόπους ενσωμάτωσης του Focusing (Διαδικασία Εστίασης) στην ψυχοθεραπεία. Αυτές οι εργασίες μπορούν να ληφθούν από την ιστοσελίδα του Διεθνούς Ινστιτούτου Focusing (The International Focusing Institute)˙ όταν κάνετε αναζήτηση με τη λέξη ‘Depestele’, θα βρείτε τα έγγραφα για τα έτη 2012, 2013 και 2014. Το πραγματικό ενδιαφέρον μου είναι η παρούσα μελέτη με τίτλο ‘Μια διαδικασιακή θεώρηση της σωματικής ασθένειας: ιατρική και ψυχοθεραπεία’. [e-mail: frans.depestele@skynet.be]

[3] Ο Νικόλαος Κυπριωτάκης είναι εκπαιδευτικός. Έχει εκπαιδευτεί στην Προσωποκεντρική & Focusing-βιωματική Ψυχοθεραπεία στο Ελληνικό Κέντρο Focusing, όπου και είναι εκπαιδευτής στη βιωματική διαδικασία του Focusing. Ασχολείται με τη δημιουργία & διαχείριση ιστοτόπων (π.χ. new.focusing.gr και efa-focusing.eu) και τη δημιουργία προσομοιώσεων ηλεκτρονικής μάθησης. Διετέλεσε γενικός γραμματέας της Ελληνικής Προσωποκεντρικής και Βιωματικής Εταιρείας (ΕΠΒΕ) για δύο χρόνια. Είναι αρχισυντάκτης του περιοδικού Εποχή | Epoché (Ψυχοθεραπεία, Φαινομενολογία, Ερμηνευτική). [e-mail: nikoskypriotakis@gmail.com]

[4] Μια πιθανή μετάφραση θα μπορούσε να είναι: Οι εμπειρίες είναι ‘λόγοι’-σε-ύλη [ή ‘λόγοι’-υλοποιημένοι]. Ή: Τα πάθη (η λέξη ‘πάθος’ βρίσκεται στην ‘παθο-λογία’) είναι ‘λόγοι’-σε-ύλη, στο σώμα. Τα πάθη δεν είναι μονάχα στο σώμα, είναι ‘λόγοι’-μέσα-στο-σώμα.

Back To Top
X
X