skip to Main Content

Πως μπορεί να μας βοηθήσει το Focusing

Το Focusing μπορεί να μας διδάξει πώς :

  • να έλθουμε σε επαφή με βαθύτερα στρώματα της ύπαρξής μας και έτσι να γνωρίσουμε τί πραγματικά αισθανόμαστε και τι πραγματικά θέλουμε.
  • να συμφιλιωθούμε με τον εαυτό μας και να τον αποδεχτούμε όπως αληθινά είναι.
  • ν' αποκτήσουμε, ή και να βελτιώσουμε, τη σχέση μας με το σώμα μας.
  • να παίρνουμε σημαντικές αποφάσεις, μ' εμπιστοσύνη στον εαυτό μας, την κρίση μας και την αξιολογική μας ικανότητα.
  • να μετατρέψουμε την αυτοκριτική και την ασάφεια των "μηνυμάτων" μας, όσον αφορά στην προσωπική, επαγγελματική και κοινωνική μας ζωή, σε ισχυρούς συμμάχους.
  • να βιώσουμε ηρεμία, δυναμισμό και απόλαυση της ζωής

Επίσης μπορεί να συνδυασθεί με την θεραπεία μας και έτσι αυξήσει την αποτελεσματικότητά της

Τηλ. +30 210 6459459 - e-mail: focusinghellas@yahoo.com - User:
Η Focusing-βιωματική Προσέγγιση στο Village-Psy

Η Focusing-βιωματική Προσέγγιση στο Village-Psy

Ο Δημήτρης Παντελής και η Αταλάντη Απέργη μας προσκαλούν αυτόν τον Αύγουστο στο Πήλιο, στο «Χωριό Ψ» (Village Psy)

Στις Πινακάτες Πηλίου, λοιπόν, από 18 έως 28 Αυγούστου 2016, με βιωματικά εργαστήρια, παρουσιάσεις, δροσιά και διακοπές …

Το Ελληνικό Κέντρο Focusing συμμετέχει ασφαλώς με την παρουσίαση της Focusing-βιωματικής Ψυχοθεραπείας,
με την κα Άννα Καραλή και την κα Ρεβέκκα Ροδοπούλου

Διαβάστε περισσότερα http://www.village-psy.gr/

Tree Ψ

Προσωποκεντρική & Focusing-βιωματική Προσέγγιση

Πρωινό Βιωματικό Εργαστήριο

Εισηγητής(ες) : Άννα Καραλή, Ρεβέκκα Ροδοπούλου

Ώρα: 10:30 – 13:00

Ο Focusing Βιωματικός θεραπευτής βασιζόμενος στην ανθρωπιστική  πελατοκεντρική του προσέγγιση, μέσα σ’ ένα κλίμα αποδοχής, εμπιστοσύνης και ενσυναίσθησης, ακολουθεί μία  ήπια θεραπευτική διαδικασία, στην οποία ο θεραπευόμενος παρατηρεί και σιγά-σιγά συντροφεύει, από απόσταση – μέσα από ένα εσώτερο ασφαλή χώρο που έχει ήδη μορφοποιηθεί στην θεραπευτική σχέση – την ¨θρυμματισμένη¨ εμπειρία του. Το να καταστεί πάντως κάποιος ικανός να στραφεί προς μία τραυματική αναδρομή του παρελθόντος, ή ανάμνηση, ενώ είναι μέσα σ’ αυτήν την αναδρομή, ή ανάμνηση, είναι μία εξαιρετικά δυνατή εμπειρία. Ο θεραπευτής, ως εκ τούτου, χρειάζεται, με ιδιαίτερη προσοχή και δεινότητα, να παραμένει σε όρια ασφαλούς θεραπευτικής σχέσης, μέχρι τη λυτρωτική αναγνώριση ότι ¨εκείνος¨ (ο θεραπευόμενος) είναι ¨μεγαλύτερος¨’ από αυτή την ατέρμονη τραγική εμπειρία, οπότε και μπορεί να προχωρήσει ως παρατηρητής όλων των συντριπτικών επιπτώσεων της ζωής του, μέχρις ότου τελικά αναδειχθεί ικανός να ανακτήσει την προσωπική του δύναμη, ταυτότητα και αξιοπρέπεια.

Μέσα από βιωματικές ασκήσεις ελπίζεται ότι η Ομάδα θα προσεγγίσει μία κάποια αίσθηση αυτής της διαδικασίας.

 

Βραδινή ομιλία

« Η εξερεύνηση των νημάτων της βιωμένης αίσθησης στην Προσωποκεντρική και Focusing Βιωματική Ψυχοθεραπεία ως μία περαιτέρω ζώσα διαδικασία ‘ανίχνευσης’ για βιωματική αλλαγή»

Εισηγητής(ες) : Άννα Καραλή,

Ώρα: 20:30 – 22:00 

Προσωποκεντρική & Focusing-Βιωματική Ψυχοθεραπεία 

Ο Eugene Τ. Gendlin (1997) αρχικά και πρωταρχικά, είναι φιλόσοφος και μέσα από το φιλοσοφικό του έργο αναζητούσε τη «γλώσσα» που θα μπορούσε να εκφράσει την  σχέση μεταξύ λέξεων και εμπειρίας, ή καλλίτερα, την διαδικασία επεξήγησης της  εμπειρίας.

Η συγκυρία της παρουσίας του CarlRogers στο πανεπιστήμιο του Σικάγο, στο τέλος της δεκαετίας του 50 (με την τότε μη κατευθυντική προσέγγιση), τον διευκόλυνε να βρει το πεδίο που θα μπορούσε να εφαρμόσει αυτό του το έργο, και έτσι μέσα από την συνεργασία μαζί  του, οδηγήθηκε να προχωρήσει σε μία φιλοσοφική Πρακτική (Gendlin,1997).

Μετά την αποχώρηση του Rogers από το Σικάγο και την εγκατάστασή του στην Καλιφόρνια, oGendlin (1996) εργάσθηκε εκτενώς στην θεωρία και, σταδιακά, την δεκαετία του 90, προχώρησε στην Focusing Βιωματική Θεραπεία (FOT). Το μικρό εγχειρίδιο “Focusing”, με τα 6 βήματα,  είχε ήδη εκδοθεί την δεκαετία του ’70 (Gendlin,1978).

Η Βιωματική Ψυχοθεραπεία, κατ’ αρχήν, εμπνέεται από τα φιλοσοφικά ρεύματα της Φαινομενολογίας και του Υπαρξισμού και παράλληλα βασίζεται στις επιστημονικές αρχές της Ανθρωπιστικής Ψυχολογίας.

H Βιωματική Ψυχοθεραπεία, ειδικότερα, ερευνά την αίσθηση της άμεσης βιωματικής διαδικασίας του πελάτη, αλλά δεν έχει να κάνει με το αίσθημα, ή τις λέξεις, ή τις κινήσεις των μυών του, αλλά με μία απευθείας αίσθηση της πολυπλοκότητας των καταστάσεων και δυσκολιών που βιώνει ο πελάτης (Gendlin, 1974). Ο Βιωματικός ψυχοθεραπευτής  δίδει έμφαση στην συγκεκριμένη ζώσα βιωματική διαδικασία του πελάτη, ενώ οι λέξεις είναι μόνο εργαλεία για ν’ ακολουθήσει αυτή την διαδικασία.

Ο Gendlin (1997) υπογράμμισε, περαιτέρω, την σχέση του πελάτη με την βιωμένη έννοια της βιωματικής του εμπειρίας (όπως αρχικά την ονόμασε) και αργότερα επέλεξε τον όρο feltsense (βιωμένη αίσθηση), για να υπογραμμίσει την συνάφειά της με το σώμα. Αυτή του η θέση θεωρείται και η μείζονα συνεισφορά του στην βιωματική ψυχοθεραπεία.

Ο Gendlin περιγράφει την βιωμένη αίσθηση ως μία σωματική αίσθηση, όχι μία φυσική αίσθηση (όπως ο πόνος) αλλά μία αίσθηση ολόκληρης κατάστασης, ή προβλήματος, ή ανησυχίας. Η βιωμένη αίσθηση ενέχει την όλη πολυπλοκότητα της ζώσας διαδικασίας μας.Δεν μιλούμε για την αίσθηση της καρέκλας απέναντι στο σώμα σας.  Είναι μία πολύ ιδιαίτερη χρήση αυτής της λέξης «αίσθησης» στην βιωματική φιλοσοφία.

Το κεντρικό χαρακτηριστικό, λοιπόν, της FOT είναι ότι βασικό της μέλημα είναι η διευκόλυνση του πελάτη να ομιλεί από την βιωμένη του αίσθηση  παρά για τα αισθήματά του.

Πώς κανείς μιλά όμως από τα αισθήματά του και όχι για τα αισθήματά του;

Ο Gendlin έχει εκτεταμένα μελετήσει και γράψει για την Φαινομενολογία και Υπαρξισμό.  Αναφέρεται δε στον Heidegger για να μιλήσει για το είδος των αισθημάτων που συναντούμε στην ψυχοθεραπεία και τί σημαίνει να μιλούμε από αυτές τις αισθήσεις., υποστηρίζει δε ότι τα αισθήματα «εν-τω-κόσμω-είναι», και δεν μπορεί να θεωρούνται ως ένα «εσωτερικό συμβάν» (Gendlin, 1978/9).

Με άλλα λόγια, όταν γυρίζω σ’ εμένα, δεν ανακαλύπτω κάποιο καθαρό, παρθενικό, «εμένα». Βρίσκω «ένα εμένα-με-εσένα». Η εμπειρία του εαυτού μου διευκολύνεται, σχηματίζεται και οριοθετείται από αυτό το «εμένα-με-εσένα». Το «εμένα-με-εσένα» πάντως δεν είναι μία συγχώνευση, μία μάζα, αλλά μία «αλληλεπίδραση».

Ο  κεντρικός όρος της FOT θεωρίας «Πρώτιστα η Αλληλεπίδραση» (Purton, C. 2004) αναφέρεται σ’ αυτή την περίπλοκη “ανοικτότητα” της φύσης του εαυτού που δεν φτάνει ποτέ σ’ ένα τέλος, δεν είναι στάσιμος,  αμετάβλητος, αλλά ευρίσκεται σε μία εν εξελίξει ζώσα διαδικασία.

Ειδικότερα, ας φαντασθούμε ένα φυτό. Το φυτό δεν έχει κανάλια αντίληψης και όμως γνωρίζει πώς να ζήσει. «Γνωρίζει» ότι χρειάζεται να στραφεί προς στον ήλιο (φωτοσύνθεση). Αυτή η αυτό-οργανωτική παραγωγή ζωής δεν είναι κάτι που το φυτό διδάχθηκε, ούτε είναι μια tabularasa, μέσω της οποίας δέχεται τη διαδικασία μάθησης. Είναι η αλληλεπίδραση του με το περιβάλλον. Πιο συγκεκριμένα, είναι η αυτό-οργανωτική παραγωγή ζωής σε αλληλεπίδραση με το περιβάλλον (ιχνοστοιχεία).

Αυτή η αλληλεπίδραση επιβεβαιώνεται στα φυτά, ζώα, ανθρώπους, μια και σε κάθε μία από αυτές τις κατηγορίες τίποτα δεν είναι απολύτως ίδιο, ως να ήσαν προϊόντα ενός εργοστασίου. Είναι η αλληλεπίδραση της αυτό-οργανωτικής παραγωγής της ζωής τους με το περιβάλλον.

Γι’ αυτό και ο Gendlin αναφέρεται στους ανθρώπους ως «αλληλεπιδράσεις», με πρωταρχικό στοιχείο της βιωματικής διαδικασίας την μεταξύ-και-ενδότερη-διαδικασία-σχέσης του καθενός, θεραπευόμενου και θεραπευτή (Gendlin, 2007).

Κλείνοντας αυτήν την παροχή πληροφοριών για την FocusingΒιωματική Ψυχοθεραπεία εν γένει, επιτρέψτε μου να παρατηρήσω ότι προσωπικά θεωρώ πολύ ουσιαστική αυτή την εσώτερη επαφή, όπου θα μπορούσε κανείς  να συνοδεύσει «ό,τι» υπάρχει εκεί… Να «το» παρακολουθήσει…  Να «του» δείξει ενδιαφέρον…  Ίσως να μπορέσει και να «το» εκφράσει….  Θέλω να ελπίζω ότι  μ’ αυτό τον τρόπο μπορεί κανείς να φροντίσει τον εαυτό του εσώτερα…  Τότε, ίσως «ακούσει» και αναγνωρίσει τί θέλει  να κάνει για εκείνον, αντί του τί οι θεωρίες, οι εκπαιδεύσεις και τα βιβλία-οδηγοί τον «υποχρεώνουν» ν’ ακολουθήσει… Όλα «αυτά» που στις σημερινές μας κοινωνίες μας οδηγούν να κάνουμε ό,τι κάνουν οι άλλοι, και ως εκ τούτου κάνουμε ό,τι «πρέπει» για εκείνους…

Άννα Καραλή

19 Ιουνίου, 2016

 tree

Βιβλιογραφία

Gendlin, E.T. (1964). A theory of personality change. In P. Worchel & D. Byrne (eds.), Personality change, pp. 100-148. New York: John Wiley & Sons.

Gendlin, E.T. (1972). Therapeutic procedures with schizophrenic patients. In M. Hammer (Ed.), The theory and practice of psychotherapy with specific disorders, pp. 333-375. Springfield, IL: Charles C. Thomas.

Gendlin, E.T. (1973). Experiential psychotherapy. In R. Corsini (Ed.), Current psychotherapies (pp. 317-352). Itasca, IL: Peacock.

Gendlin, E.T. (1974). Client-centered and experiential psychotherapy. In D.A. Wexler & L.N. Rice (Eds.), Innovations in client-centered therapy, pp. 211-246. New York: John Wiley & Sons.

Gendlin, E.T. (1978). Focusing. A Bantam New Age Book. New York: Bantam books.

Gendlin, E.T. (1978/79). Befindlichkeit: Heidegger and the philosophy of psychology. Review of Existential Psychology and Psychiatry, 16 (1-3), 43-71. From http://www.focusing.org/gendlin/docs/gol_2147.html

Gendlin, E.T. (1992). The primacy of the body, not the primacy of perception [Excerpt from pages 343-353, slightly revised]. Man and World, 25(3-4), 341-353.

Gendlin, E.T. (1993). Three assertions about the body.The Folio, 12(1), 21-33.

Gendlin, E.T. (1995). Crossing and dipping: some terms for approaching the interface between natural understanding and logical formulation. Minds and Machines 5 (4), 547-560. From http://www.focusing.org/gendlin/docs/gol_2166.html

Gendlin, E.T. (1996) Focusing-Oriented Psychotherapy.  A Manual of the Experiential Method. New York: The Guilford Press.

Gendlin, E.T. (1997). Preface to the paper edition. In Experiencing and the creation of meaning: A philosophical and psychological approach to the subjective (pp. xi-xxiii). Evanston, Illinois: Northwestern University Press.

Gendlin, E.T. (1997). Chapter III. How felt meaning functions [Excerpt, pp. 90-100]. In Experiencing and the creation of meaning: A philosophical and psychological approach to the subjective. Evanston, Illinois: Northwestern University Press.

Gendlin, E.T. (1997). A process model. New York: The Focusing Institute. From http://www.focusing.org/gendlin/docs/gol_2161.html

Gendlin, E.T. (1999). Implicit entry and focusing. The Humanistic Psychologist, 27, 1, 80-88. From http://www.focusing.org/gendlin/docs/gol_2032.html

Gendlin, E.T. (2004). The new phenomenology of carrying forward. Continental Philosophy Review, 37(1), 127-151.

Gendlin, E.T. (2007, June). Focusing: The body speaks from the inside. [Transcript of talk given at the 18th Annual International Trauma Conference, Boston, MA]. New York: The Focusing Institute.

Purton, C. (2004) Person-Centred Therapy: The focusing-oriented approach. London: Palgrave.

 

Back To Top
X